close
چت روم
شعری دروصف زن ذلیلان


عنوان عکس اسلایدر عنوان عکس اسلایدر عنوان عکس اسلایدر

آخرين ارسال هاي تالار گفتمان

کمی طاقت داشته باشید...
عنوان پاسخ بازدید توسط
1 10790 reza013
3 5813 karamymasood245
1 385 seraj
0 356 manteghpazir5
0 351 manteghpazir5
0 464 manteghpazir5

نویسنده:
تاریخ: شنبه 2 مهر 1390
بازدید: 222

شعری دروصفزنذليلان

الهــــی! به مــــــردان در خانه ات!
                                                           به آن زن ذلیلان فـــــرزانــــــه ات!
بهآنانکه با امـــــر "روحی فداک"!
                                                             نشینند وسبـــــــــــــزی نمایندپاک!
به آنانکه از بیـــــــخ وبن زی ذیند!
                                                          شب وروز با امــــــر زن میزیند!
به آنانکه مرعــــــــــوب مادر زنند!
                                                        ز اخلاق نیکـــــــــوش دممی زنند!
به آن شیــــــــــــر مردان با پیشبند!
                                                            که در ظـــرف شستن بهتاب وتبند!
به آنانکه در بچّــــــــــه داری تکند!
                                                             یلان عوضکــــــــــــردن پوشکند!
به آنانکه بی امــــــــــــر واذن عیال
                                                             نیایددر از جیبشان یک ریــــــــال!
به آنانکه با ذوق وشــــــــــوقتمـام
                                                        به مادر زن خود بگویند: مـــام (!)
به آنانکه دارند بــــاافتخـــــــــــــار
                                                       نشان ایزو...نه!"زی ذی نه هزار"!
به آنانکهدامـــــــن رفــو می کنند!
                                                      ز بعد رفــــــــویش اُتـــو می کنند!
بهآنانکه درگیــــر ســــوزن نخند!
                                                    گرفتـــــــــــار پخت و پز مطبخند!
بهآن قرمــــــــه سبزی پزان قدر!
                                                      به آن مادران به ظاهــــــــــرپدر(!)
الهـــــــــی! به آه دل زن ذلیــــــل!
                                                به آن اشک چشمان "ممّدسبیل"(!)
به تنهای مردان که از لنگـــه کفش
                                                  چو جیــــــــغ عیالاتشان شدبنفش!
:که مارا بر این عهـــد کن استوار!
                                                از این زن ذلیلی مکنبرکنـــــــار!
به زی ذی جماعت نما لطف خاص!
                                                نفرما از این یوغمــــــارا خلاص

مطالب مرتبط

بخش نظرات این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی